Τρίτη 22 Ιουλίου 2014  Επικοινωνία 
Skisimo-Top
      
      
ΝΤΕ ΜΑΡΚΟΥΣ ΚΑΖΙΝΣ
Ο ανταγωνισμός στον επαγγελματικό αθλητισμό δεν αφήνει περιθώρια για συναισθηματισμούς. // View the discussion
ΡΕΝΕ ΧΙΓΚΙΤΑ
Τον λες τερματοφύλακα; Ναι, φορούσε γάντια. Αλλά κατέβαινε μέχρι τη μεσαία γραμμή όταν ανέβαινε η ομάδα και άλλαζε πάσες με τα
ΟΥΟΛΤΕΡ ΜΠΕΡΙ
Ουόλτερ Μπέρι. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις Αμερικανών παικτών στα χρονικά του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Όταν ετοιμαζόταν να
ΠΡΕΝΤΡΑΓΚ ΝΤΑΝΙΛΟΒΙΤΣ
Το ευρωπαϊκό μπάσκετ βρίθει από παίκτες που άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους στο χώρο, ο καθένας με το δικό του μοναδικό τρόπο.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΕΚΑΜ
Στην περίπτωσή του, η αμερικανική παροιμία «when the things get tough, the toughs get going» («όταν τα πράγματα ζορίζουν, οι ζόρικοι προχωρούν»), δεν
ΖΑΝ-ΠΙΕΡ ΠΑΠΕΝ
Δεν δίσταζε να δοκιμάσει το πόδι του από τα πιο απίθανα σημεία του γηπέδου. Πολλές φορές σε ανάγκαζε να απορείς τι σκέφτηκε και
ΧΕΝΡΙΚ ΛΑΡΣΟΝ
Η φράση «τα παρατάω» ήταν άγνωστη στο λεξιλόγιό του. Ό,τι αναποδιά και να του έφερνε η μοίρα, αυτός δε μάσαγε. Δύο σοβαροί τραυματισμοί
PAMELA DAVID
Η Αργεντινή ως χώρα είναι γνωστή για πολλά πράγματα, τα περισσότερα από αυτά αθλητικού περιεχομένου. Η μπάλα και δη ο Ντιέγκο (δε
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ
Κατά καιρούς, δεν είναι και λίγες οι τραγωδίες που σημάδεψαν το ευρωπαϊκό, αλλά και το παγκόσμιο ποδόσφαιρο γενικότερα. Θάνατοι
ΖΟΜΠΙ
Περιφέρονται δίχως ψυχή, παγιδευμένα σε έναν κόσμο ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Το Cobrasports.gr ανακαλύπτει τα ζόμπι όχι μέσα από τις
  Skisimo-Top



Posto Verdi

  COBRA CLASSICS
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Αλέξανδρος Καρατζαφέρης
Email: a.karatzaferis@cobrasports.gr
ΓΕΤΙ

ΓΕΤΙ
Ο θρύλος του Έβερεστ

Στην άτυπη «Αγία Τριάδα» της Κρυπτοζωολογίας αποτελεί το ένα από τα τρία εκλεκτά μέλη (η Νέσι και ο Bigfoot είναι τα άλλα δύο), με τις μαρτυρίες για την ύπαρξή του να ξεπερνούν σε αριθμό ακόμα και τον Έλβις! Βασικά, δε γνωρίζουμε αν υπάρχει. Απ’ την άλλη, όμως, μπορούμε μετά βεβαιότητας να πούμε ότι πολύς κόσμος έχει χαθεί περιέργως εκεί στα Ιμαλάια…

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που -παιδάκι ακόμα- άκουγα διάφορες ιστορίες σχετικά με τα άγρια και άγνωστα πλάσματα που κατοικούν στα πιο απόμερα και απάτητα μέρη του πλανήτη. Την περίοδο της παιδικής μου αθωότητας, άλλωστε, την είχα συνδέσει άρρηκτα με την πεποίθηση πως όλες αυτές οι μαρτυρίες των ερευνητών που ισχυρίζονταν ότι έχουν αντικρίσει αυτά τα «πλάσματα» εμπεριείχαν όχι απλά μια δόση αλήθειας, αλλά μια άγνωστη και τρομακτική για μας πραγματικότητα. Με τον καιρό άρχισα να γίνομαι αμφισβητίας, «θύμα» κι εγώ της επιστημονικής εξουσίας, η οποία έκλεινε πεισματικά τα μάτια της προς καθετί το ανεξιχνίαστο, προβάλλοντας το παράδοξο επιχείρημα πως «εμείς (σ.σ. οι επιστήμονες) γνωρίζουμε τα πάντα». Η τύχη όμως τα έφερε έτσι, ώστε μέσα από τη μεγάλη αποκάλυψη ενός δελτίου ειδήσεων, να αναζητήσω και να εντοπίσω ξανά το χαμένο μου προβληματισμό…

Ήταν Απρίλιος του 2001 όταν παρακολουθώντας τις ειδήσεις ενός καναλιού, έμαθα για μια είδηση δημοσιευμένη στους TIMES που είχε κάνει το γύρο όλου του κόσμου τότε. Τι είχε συμβεί; Σύμφωνα με τα άρθρα της εποχής, Άγγλοι επιστήμονες που είχαν αφιερώσει το χρόνο και τη δουλειά τους σε έρευνες στα Ιμαλάια, είχαν ανακαλύψει τρίχες από ένα ον άγνωστο και ανύπαρκτο στα επιστημονικά βιβλία. Η ανάλυση μάλιστα του DNA του τους προβλημάτισε ακόμα περισσότερο, καθώς δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν σε ποια «οικογένεια» από τα υπάρχοντα είδη του ζωικού βασιλείου θα έπρεπε να το κατατάξουν. Στους πιθήκους; Στις αρκούδες; Στους ανθρώπους; Η σύγχυση φυσικά ήταν έντονη -κι εξακολουθεί μέχρι σήμερα να παραμένει έτσι- όμως η απάντηση βρίσκεται εκεί: στα άγνωστα και μυθικά όρη των Ιμαλαΐων…

Το 1986 μια άλλη ιστορία είχε δει το φως της δημοσιότητας, αυτούσια, όπως μας τη μετέφεραν δυο ερευνητές του Έβερεστ, ο Μαρκ Μίλερ και ο Ουίλιαμ Κατσιόλι. Οι δυο τους είχαν συναντήσει μια ηλικιωμένη γυναίκα στο χωριό Khumzung του Θιβέτ, η οποία πενθούσε το νεκρό γιο της, κρατώντας στη χούφτα της κάτι αλλόκοτες τρίχες. Οι δυο άντρες συγκινήθηκαν και προβληματίστηκαν τόσο που δεν άντεξαν κι έσπευσαν να τη ρωτήσουν τι ακριβώς είχε συμβεί.

Η γυναίκα, με τρόμο και συγκίνηση, τους διηγήθηκε την ιστορία κάπως έτσι: «Είχε πάει ο γιος μου, όπως κάθε φορά, να φέρει ένα τσουβάλι με τρόφιμα. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του άκουσε βήματα από πίσω του και μόλις γύρισε το πρόσωπό του να κοιτάξει δέχτηκε ένα τρομακτικό χτύπημα που τον σώριασε κάτω. Όταν συνήλθε για λίγο από τη ζάλη του, αντίκρισε ένα πλάσμα με τρομακτική όψη. Το ύψος του ήταν πάνω από 210 εκατοστά, ήταν τριχωτό σε όλο του το σώμα, με κοκκινόμαυρο μαλλί, τερατώδη κορμοστασιά και άγρια χαρακτηριστικά προσώπου. Το κτήνος όρμησε να αποτελειώσει το παιδί μου και του κατάφερε πολλά άσχημα χτυπήματα, μέχρι που εκείνο μπόρεσε κάποια στιγμή να αντιδράσει και να το αναγκάσει σε φυγή, αφού το χτύπησε πρώτα με ένα αιχμηρό αντικείμενο.

Ο γιος μου γύρισε στο σπίτι αιμόφυρτος και σοκαρισμένος. Όσο προσπαθούσα μάταια να περιποιηθώ τις πληγές του μου διηγούνταν την ιστορία με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια. Μου ζήτησε μάλιστα να τη διαδώσω και στους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού, ώστε να είναι πιο προσεκτικοί εφεξής. Στα χέρια του κρατούσε τις τρίχες που είχε ξεριζώσει από το πλάσμα κατά τη διάρκεια της πάλης και μου τις έδωσε να τις κρατήσω, πιέζοντάς με να πιστέψω. “Κράτησέ τες για να θυμάσαι και να γνωρίζεις. Είναι αλήθεια, είναι αλήθεια”, μου είπε δευτερόλεπτα πριν χάσει τις αισθήσεις του. Αυτά ήταν και τα τελευταία του λόγια».

Αυτή όμως δεν ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η μοναδική μαρτυρία που είχε ακουστεί μέχρι τότε αναφορικά με την ύπαρξη ενός περίεργου πλάσματος στην ευρύτερη περιοχή του Έβερεστ. Πολλά χρόνια νωρίτερα, ένα νεαρό κορίτσι από τη φυλή Σέρπα είχε διηγηθεί ένα ανάλογο περιστατικό σε ένα εθελοντή από το Σώμα Ειρήνης του Έβερεστ, ονόματι Ουίλιαμ Ουέμπερ. Η κοπελίτσα είχε έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με ένα τερατώδες πλάσμα που επιχείρησε να την πνίξει. Τα ουρλιαχτά της όμως προφανώς το αναστάτωσαν, με αποτέλεσμα να παρατήσει την κοπέλα και να επιτεθεί σε δυο γιακ (σ.σ. είδος βοοειδών της περιοχής) από το κοπάδι της, τα οποία σκότωσε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Η περιγραφή του πλάσματος που έδωσε το κορίτσι τότε ήταν παρεμφερής: τερατώδης κορμοστασιά, κοκκινόμαυρο τρίχωμα και άγρια χαρακτηριστικά προσώπου. Ήταν το ίδιο πλάσμα άραγε που σκότωσε χρόνια αργότερα το νεαρό; Ήταν άλλο; Ήταν αρσενικό ή θηλυκό; Πώς ζούσε; Πώς κατάφερνε και κινούνταν, δίχως να το παίρνει είδηση κανείς; Είχε δολοφονικό ένστικτο ή απλά τάσεις αυτοσυντήρησης; Κι επιτέλους ποιο είναι αυτό το τέρας που οι άνθρωποι της Κεντρικής Ασίας έχουν μάθει να αποκαλούν Γέτι;

Δεν είναι λίγες οι φορές που η κινηματογραφική τέχνη αξιοποίησε ως πηγή έμπνευσης τον μύθο (;) του Γέτι


Παράδοση, μαρτυρίες και αποδείξεις

Του έχουν αποδώσει πολλές ονομασίες: «Απαίσιος Χιονάνθρωπος», «Τρομακτικός Χιονάνθρωπος», «Σάσκουατς», «Γέτι», «Αγριάνθρωπος των Βουνών» και άλλα πολλά. Η ιστορικότητα της ύπαρξής του τίθεται υπό αμφισβήτηση από τους επιστήμονες. «Δεν είναι δυνατό να υφίσταται ένα τέτοιο πλάσμα και να μην έχει ανακαλυφθεί από κανέναν», διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους οι απανταχού «αυθεντίες». Την ίδια ώρα, οι πιο σκεπτικιστές αντιμετωπίζουν το φαινόμενο με προβληματισμό, με τους πλέον εύπιστους -ειδικά προς (πρώην) Σοβιετική Ένωση μεριά- να θεωρούν ότι βρίσκονται ένα βήμα πριν από την ανακάλυψη του κρίκου που θα δώσει άλλη διάσταση στη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου.

Οι Θιβετιανοί μοναχοί απ’ την πλευρά τους δεν αμφισβητούν την ύπαρξη του, ίσα-ίσα τη λαμβάνουν ως δεδομένη παρουσιάζοντας κρανία και σκελετούς που παραπέμπουν σε μια φυλή πλασμάτων πολύ ξεχωριστή και διαφορετική από τα συνηθισμένα. Πολλοί, εξάλλου, από αυτούς υποστηρίζουν ότι το έχουν αντικρίσει κιόλας από κοντά. Όσο για το ρόλο που διαδραματίζουν στην υπόθεση οι συγκεκριμένοι σκελετοί και τα κρανία, αυτή είναι μικρή. Κι αυτό, γιατί ενώ αρχικά φέρονταν να δίνουν την πολυπόθητη απάντηση αναφορικά με την ύπαρξη του Γέτι, μολαταύτα σε όλες τις περιπτώσεις οι αρχικές εκτιμήσεις διαψεύδονταν οικτρά, αφού εκ των υστέρων αποδεικνυόταν ότι ανήκαν σε άλλα ζώα (αρκούδες, πιθήκους κλπ.). Οι κάτοικοι του Έβερεστ, ωστόσο, το έχουν αποδεχτεί ως μέρος της παράδοσης και της καθημερινότητάς τους, αποδίδοντάς του το ρόλο του αντίστοιχου «μπαμπούλα» των δικών μας παιδιών. Τι θα γινόταν, όμως, στη χώρα μας αν «μπαμπούλας» άφηνε επί δυο συναπτούς αιώνες τα ίχνη του στα σοκάκια των ελληνικών χωριών ή στο χιόνι του Παρνασσού;

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω, βγαίνει το συμπέρασμα πως οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη του Γέτι είδαν το φως της δημοσιότητας στο διάστημα 1820-1843 όταν ο Βρετανός ερευνητής, Μπ. Χ.. Χόντγκσον, ισχυρίστηκε πως αντίκρισε ένα μαλλιαρό και πανύψηλο ανθρωποειδές πλάσμα στην περιοχή του Νεπάλ. Αργότερα, στη διετία 1887-1889, ορισμένοι επιστήμονες από το δυτικό κόσμο και ένας Άγγλος ταγματάρχης, ο Λ. Α. Ουόντελ, ανέφεραν στα συγγράμματά τους ότι συνάντησαν αποτυπώματα περίεργων ποδιών κατά την περιήγησή τους στις βουνοκορφές του Έβερεστ. Το ίδιο θέαμα αντίκρισε μια τριακονταετία αργότερα και ο Τσαρλς Κένεθ Χάουαρντ Μπέρι, όταν το 1921 παρατήρησε κάποια φιγούρα σε μεγάλο υψόμετρο (σ.σ. ο ίδιος βρισκόταν ήδη στα 6.000 μέτρα) να κινείται σε μια πλαγιά. Πλησιάζοντας στην τοποθεσία μαζί με την υπόλοιπη αποστολή για να δει πιο καθαρά, παρατήρησε ορισμένες πατημασιές πάνω στο χιόνι που δεν παρέπεμπαν στα αποτυπώματα κανενός υπαρκτού ζώου.

Δεκαέξι χρόνια αργότερα, το 1937, δημοσιεύτηκαν οι πρώτες -ιστορικά- φωτογραφίες που πιστοποιούσαν (;) την ύπαρξη ενός άγνωστου πλάσματος στις απόκρημνες βουνοπλαγιές του Έβερεστ. Ο ερευνητής Φ.Σ. Σμάιδ είχε φωτογραφίσει σε υψόμετρο 5.000 μέτρων τις πατημασιές στο χιόνι ενός όντος, του οποίου τα αποτυπώματα ήταν άγνωστα στο ευρύ κοινό. Πλέον η πεποίθηση πως υπήρχε πραγματικά μια άγνωστη μορφή ζωής εκεί, στο υψηλότερο βουνό του κόσμου, άρχισε να γίνεται όλο και πιο διαδεδομένη. Και είχε φτάσει πια η ώρα που οι έρευνες θα πραγματοποιούνταν με πιο συστηματικό και οργανωμένο τρόπο. Και αν το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έμελε να βάλει αναμενόμενα σε δεύτερη μοίρα την αναζήτηση του μυθικού τέρατος, αυτό ήταν κάτι που δεν επρόκειτο να διαρκέσει για πολύ…

Η πραγματική έκρηξη ενδιαφέροντος δεν άργησε ιδιαίτερα να επέλθει και συνέπεσε με τη φιλοδοξία των επίδοξων ερευνητικών αποστολών να κατακτήσουν την κορυφή του κόσμου. Έτσι, το 1951 η Αποστολή Εξερεύνησης του Έβερεστ με επικεφαλής τον Έρικ Σίπτον, κατά την περιήγησή της στις βουνοκορφές σε υψόμετρο περίπου 6.000 μέτρων, εντόπισε ίχνη από γίδια των βουνών. Το πλέον αξιοπερίεργο στοιχείο όμως ήταν πως ανάμεσά τους ξεχώριζαν κάποια αποτυπώματα διαφορετικά από τα υπόλοιπα που παρέπεμπαν σε ιδιόμορφα και άγνωστα χαρακτηριστικά ποδιού. Τα ίχνη ήταν πολύ πιο βαθιά από αυτά που αφήνει στο χιόνι ένας φυσιολογικός άνθρωπος, γεγονός που αποδείκνυε πως ανήκαν σε ένα πλάσμα πολύ μεγαλόσωμο. Οι πρώτες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για την περίφημη γαλάζια αρκούδα ή στην χειρότερη των περιπτώσεων για τον πίθηκο των βουνών. Ο Σίπτον φωτογράφισε τα αποτυπώματα αυτά και μετέφερε μάλιστα και δείγματα του πέλματος στο Λονδίνο, προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια επιστημονική εξέταση και έρευνα. Οι αρχικές τους θεωρίες εξανεμίστηκαν, όταν αποκαλύφθηκε πως το είδος του πέλματος δεν ανήκε σε κανένα από τα γνωστά είδη ζώων που κατοικούν στα βουνά, αλλά σε ένα πλάσμα, σύμφωνα με τα λεγόμενα των ερευνητών, «δίποδο, μεγαλόσωμο, με βαριά κατασκευή σώματος».

Η εμπειρία του Έρικ Σίπτον και το καλό όνομα που είχε στον κοινωνικό περίγυρο της εποχής του ουσιαστικά δεν άφηνε και πολλά περιθώρια αμφισβήτησης αναφορικά με την ορθότητα των λεγομένων του και την εγκυρότητα των αποδείξεών του. Από εκείνο το σημείο και ύστερα, λοιπόν, η ανακάλυψη του περίφημου «Χιονάνθρωπου» έγινε στόχος και αυτοσκοπός πολλών ερευνητών που επισκέπτονταν το Έβερεστ για να φέρουν στην επιφάνεια καινούργια στοιχεία.

Ένας από αυτούς ήταν και ο Γάλλος ιερέας, πάτερ Μπορντέ, ο οποίος στο πλαίσιο της έρευνάς του για λογαριασμό του Γεωλογικού Ινστιτούτου του Παρισιού εντόπισε και ανίχνευσε το 1955 στο χιόνι τα αποτυπώματα ενός πλάσματος, που απ’ ό,τι απέδειξαν αργότερα οι έρευνες και οι αναλύσεις ήταν εντελώς άγνωστο προς κάθε γνωστή μορφή ζωής. Μερικά χρόνια αργότερα, μια αποστολή από την World Book Encyclopedia, με επικεφαλής τον Σερ Έντμουντ (ή Έντουαρντ) Χίλαρι, έγραψε τη δική της ιστορία όταν το 1960 κατάφεραν τα μέλη της να κατακτήσουν την κορυφή του Έβερεστ. Κατά τη διάρκεια της δεκάμηνης παραμονής τους στα άγρια βουνά προσπάθησαν να εντοπίσουν το περίφημο Γέτι, εξετάζοντας διάφορα κρανία, δέρματα και αποτυπώματα που-υποτίθεται πως-ανήκαν στον άγνωστο Χιονάνθρωπο. Το πόρισμα, όμως, στο οποίο κατέληξε ο Σερ Χίλαρι ύστερα από την παραμονή του εκεί ήταν πως το συγκεκριμένο πλάσμα δεν υπάρχει.

Το 1970 όμως ένας ιδιοκτήτης πανδοχείου, ονόματι Ντον Ουίλιαμς, ισχυρίστηκε πως ενώ βρισκόταν σε περίοδο κατασκήνωσης στα βουνά διέκρινε σε κάποια φάση μια σιλουέτα που παρέπεμπε στις μέχρι τότε μαρτυρίες για το Γέτι και που σε μια άσχετη στιγμή έβγαλε μια απίστευτα δυνατή κραυγή. Χρονικά, ίσως να ήταν και ο πρώτος δυτικός ή ακόμα και ο πρώτος άνθρωπος στην Ιστορία που άκουσε τη φωνή του Γέτι. Το ενδιαφέρον του κόσμου για την περιπέτειά του, όπως ήταν φυσικό, αναζωπύρωσε την τάση για αποστολές στο Έβερεστ.

Οι πιο τυχεροί από τους επίδοξους ερευνητές, πάντως, κατάφερναν στις αποστολές τους να συναντήσουν και να συγκεντρώσουν αποτυπώματα από ένα άγνωστο ον. Οι Μακνήλυ και Κρόνιν το 1972 μετέφεραν σε γύψο τα αποτυπώματα που είχαν ανακαλύψει. Ο Λόρδος Χαντ, παριστάμενος σε δυο αποστολές στο Έβερεστ (το 1953 και το 1979) επίσης συνάντησε στο χιόνι τα ίχνη ενός αγνώστου ταυτότητας πλάσματος και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του είχε τύχει πολλές φορές να ακούσει και την τρομακτική κραυγή του.

Επιπλέον, ένας Πολωνός πεζοπόρος, ο Γιάνους Τομάστσουκ, ανέφερε πως το 1975 συνάντησε ένα ψηλό πιθηκοειδές πλάσμα με μακριά χέρια, ενώ ο ορειβάτης, Τζον Έντουαρντς, το 1979 τράβηξε φωτογραφίες από περίεργα αποτυπώματα ποδιού στην κοιλάδα Χίνκεν και πρόσθεσε πως κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του άκουγε συχνά περίεργες και άγριες κραυγές. Οι τοπικές φυλές με τις οποίες συναναστρεφόταν δεν άργησαν να του λύσουν την απορία: «είναι το γέτι…».

 

Χιονισμένα ερωτηματικά

Μια έρευνα με αντικείμενο μελέτης τον μυθικό Σάσκουατς δε γίνεται ποτέ να είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Τα ερωτήματα που προκύπτουν εύλογα, κυρίως μέσα από το διαχωρισμό του μύθου από την ιστορική πραγματικότητα, παραμένουν αναπάντητα μέσα από το πέρασμα των αιώνων και τα σταυροδρόμια των αποκαλύψεων. Ουσιαστικά αναφερόμαστε σε ένα πλάσμα, για το οποίο οι αναφορές άρχισαν να λαμβάνουν χώρα από το 19ο αιώνα κιόλας, με αποτέλεσμα να προκύπτουν αναμενόμενα απορίες, με πιο αυτονόητη την εξής: πρόκειται για ένα και μόνο πλάσμα ή μήπως αγνοούμε την ύπαρξη μιας ολόκληρης φυλής που έχει καταφέρει να επιβιώσει μέσα στο χρόνο, απομονωμένη και ανέγγιχτη από τον υπόλοιπο πολιτισμό; Η παράδοση των Θιβετιανών αποδέχεται την ύπαρξη του -ή των- Γέτι ως δεδομένη. Η επιστήμη, απ’ την άλλη, την αμφισβητεί ασυζητητί χωρίς ωστόσο να μπορεί να ερμηνεύσει και να κατηγοριοποιήσει τα διάφορα περίεργα αποτυπώματα. Η ποιότητα των ερευνητών που έχουν ασχοληθεί με την περίπτωσή του δεν αμφισβητείται από κανέναν, αφού όλοι τους ήταν νοητικά υγιείς και αποδεδειγμένα επιτυχημένοι στους κλάδους τους. Στην αντίπερα όχθη, όμως, ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις των ανθρώπων που πέρα από πατημασιές στον πάγο, αντίκρισαν κάτι που να παρέπεμπε στο Γέτι.

Ο Άντονι Γούλριτζ το 1986 φωτογράφισε μια φιγούρα στα χιόνια, την οποία παρουσίασε ως Γέτι για να αναθεωρήσει αργότερα τις απόψεις του υποστηρίζοντας ότι τελικά επρόκειτο για βράχο. Απ’ την πλευρά τους, πολλοί κάτοικοι φυλών του Έβερεστ υποστηρίζουν πως έχουν δει το Γέτι, ωστόσο πολύ λίγα άτομα -κυρίως στον δυτικό κόσμο- λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις μαρτυρίες τους.

Αν δεν υπάρχει όμως το Γέτι, τότε ποιο ήταν αυτό το πλάσμα που σκότωσε το νεαρό στο Khumzung και επιτέθηκε στο κορίτσι της φυλής Σέρπα; Ακόμα χειρότερα, σε ποιον ανήκουν οι άγνωστες πατημασιές που ανακαλύπτονται κατά καιρούς στα χιόνια; Πού κατοικοεδρεύει; Πού εμφανίζεται; Πώς συντηρείται, πώς ζει και για πόσο ζει; Είναι επικίνδυνο και αν ναι, γιατί; Είναι πιθανό μήπως να μιλάμε για μια καλοστημένη φάρσα με κερδοσκοπικά ζητούμενα;

Παίρνοντας αφορμή από το τελευταίο ερώτημα, μπορεί να αποδεχτεί κάποιος την πιθανότητα να υπάρχει κάποιος ή κάποιοι που να αφήνουν ψεύτικες πατημασιές πάνω στο χιόνι. Το άγνωστο DNA όμως από τις τρίχες που ανακαλύφθηκαν το 2001 γιατί δεν ταιριάζουν με κανένα γνωστό είδος ζωής; Και τελικά μήπως οι κραυγές που έχουν ακούσει τόσα και τόσα άτομα στις βουνοκορφές του Έβερεστ, δεν είναι τίποτα άλλο από το σαρκαστικό γέλιο ενός πλάσματος που συνειδητά επέλεξε να αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο για να επιβιώσει και να εδραιώσει έτσι άθελά του τον προσωπικό του μύθο;

 

  Διαβάστε ακόμα...

ΜΥΘΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ

ΜΥΘΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ
Όντα πέρα από τα δεδομένα

7+1 εκπληκτικές περιπτώσεις μυθικών πλασμάτων που η όποια «αλήθεια» τους χάνεται στο παρελθόν της πανανθρώπινης μνήμης…  

(Copyright: Πάνος Πιλάτος 2008)

Περισσότερα...
ΚΑΤΑΡΕΣ

ΚΑΤΑΡΕΣ
Αναθέματα, Χρησμοί και Προδιαγεγραμμένο Μέλλον

(Copyright: Πάνος Πιλάτος 2009)

Υπάρχουν Κατάρες αρχέγονες, με λόγια που απελευθερώθηκαν σαν φριχτοί λαρυγγισμοί από ξεχασμένες σκοτεινές θεότητες, γηγενείς ή αλλόκοσμες, και που αναπαράχθηκαν από πιστούς υπηκόους της τρομερής τους λαμπρότητας.

Υπάρχουν Κατάρες που ξεστομίστηκαν από παλιούς κατόχους της Κοσμικής Γνώσης, πανάρχαιους Σαμάνους ή Μάγους εποχών που βυθίστηκαν στη λήθη του χρόνου, μαζί με τις ομιχλώδεις πατρίδες τους, τις καταποντισμένες κάτω από υδάτινους όγκους.

Περισσότερα...
ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΝΤΕΛΦΙΑ

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΝΤΕΛΦΙΑ
Ταξίδι στο χωροχρόνο ή απλή ναυτική δοκιμή;

Ο πόλεμος λειτουργεί πάντοτε ως «επιταχυντής» της τεχνολογικής προόδου. Επιζητά τη δύναμη και προσπαθεί να τη γεννά, με τις αντιμαχόμενες δυνάμεις να πειραματίζονται σε όπλα και τεχνικές, έχοντας στόχο να υπερισχύσουν του αντιπάλου. Η παραπάνω συνθήκη ήταν αυτή που ώθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να πραγματοποιήσουν το 1943 -κατά τη διάρκεια δηλαδή του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου- το «Πείραμα της Φιλαντέλφια» ή αλλιώς «Rainbow Project (Σχέδιο Ουράνιο Τόξο)».

Περισσότερα...
ΙΝΔΙΑΝΟΙ

ΙΝΔΙΑΝΟΙ
Ρέκβιεμ για έναν κόσμο που χάθηκε

Μολονότι με τον όρο «ινδιάνοι» ουσιαστικά αναφερόμαστε στους γηγενείς λαούς που ζούσαν στην Αμερική πριν  απ’ την ανακάλυψή της απ’ το Χριστόφορο Κολόμβο, ωστόσο η συγκεκριμένη ονομασία είναι λάθος.

Περισσότερα...

Firmani haberi manonthetop
ΛΑΚΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ-ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ – ΠΟΛΟ
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΚΟΥ – ΒΟΛΕΪ
ΑΛΒΙΝ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ - ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
ΣΤΕΒΗ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΠΟΛΟ
ΣΤΑΘΗΣ ΖΑΜΠΟΥΝΗΣ - ΧΑΝΤΜΠΟΛ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ - ΜΠΑΣΚΕΤ
ΕΥΑ ΧΑΝΤΑΒΑ - ΒΟΛΕΪ
ΜΑΙΡΗ ΛΕΟΠΟΥΛΟΥ - ΤΑΕ ΚΒΟΝ ΝΤΟ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Basket World

ICT Consulting

  Αλέξανδρος Καρατζαφέρης

 PHOTOSTORY



TV SPORTS


ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
18:45 (Eurosport)
Γερμανία-Σερβία
21:15 (Eurosport 2)
Πορτογαλία-Ουγγαρία
ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ
15:15 (Eurosport)
Γύρος της Γαλλίας
Carcassonne-Bagneres de Luchon




sentinel security

Continental

AVEC

 

 

 

 

 

 

 

Nikiana

 


Hotel Athens

 

 

 

aclmedia

hpeiros

 



pmp