Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014  Επικοινωνία 
Skisimo-Top
      
      
ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ
Η ιστορία παράγεται από τους ανθρώπους, είτε αυτή έχει να κάνει με τον πολιτισμό και την παιδεία είτε με την υγεία, την οικονομία και
ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ
Η 3η Φεβρουρίου του 2008 αποτελεί ορόσημο για την ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Πενήντα χρόνια (22 Φεβρουαρίου του 1958) μετά την πρώτη
ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ
Η 3η Φεβρουαρίου του 2008 αποτελεί ορόσημο για την ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Πενήντα χρόνια (22 Φεβρουαρίου του 1958) μετά την πρώτη
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΗΜΑΡΑΚΗΣ
Ο Βαγγέλης Δημαράκης έχει αποδείξει πως το μέλλον τού ανήκει. Έχει φορέσει τη φανέλα της Εθνικής μας ομάδας Βeach Soccer, ενώ
ΙΝΓΚΕ ΝΤΕ ΜΠΡΟΥΙΝ
Inge de Bruijn. Θα μπορούσε να είναι μοντέλο. Τα προσόντα άλλωστε τα διαθέτει και με το παραπάνω. Την κέρδισε όμως ο αθλητισμός και
ΠΑΒΕΛ ΝΕΝΤΒΕΝΤ
Εκρηκτικό μείγμα ταχύτητας και τεχνικής. Ένας από τους πιο ολοκληρωμένους επιθετικούς χαφ στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Εξαιρετικός
ΝΤΑΒΟΡ ΣΟΥΚΕΡ
Ο κορυφαίος επιθετικός που έχει αναδείξει ποτέ η Κροατία. Ο κορυφαίος «στράικερ» στο παγκόσμιο του 1998. Ένας εκ των κορυφαίων
ΡΟΝΑΛΝΤΟ
Έχoυν συμπληρωθεί ήδη τρία χρόνια (συγκεκριμένα ήταν Φεβρουάριος του 2011) απ’ την ημέρα που ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους
ΚΟΛΤΑΝΙΟ
Η φύση ήταν πάντοτε διατεθειμένη να δίνει στον άνθρωπο τα αγαθά της, όπως και ο άνθρωπος ήταν στην πλειοψηφία των περιπτώσεων έτοιμος
  Skisimo-Top



Posto Verdi

 ARTicles > ΚΟΜΙΚ
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Γιώργος Μπακόλας
Email: bak@cobrasports.gr
ΚΑΡΛ ΜΠΑΡΚΣ

ΚΑΡΛ ΜΠΑΡΚΣ
Ο άνθρωπος που σχεδίαζε πάπιες

Έγραψε και σχεδίασε περισσότερες από 500 ιστορίες με ήρωες τα μέλη της φοβερής και τρομερής οικογένειας των Ντακ, αντλώντας την έμπνευσή του από τη μυθολογία, την εκλαϊκευμένη επιστήμη και φυσικά την αντίληψη την οποία ο ίδιος είχε για τον κόσμο που τον περιέβαλλε. Παρότι έχουν συμπληρωθεί πάνω από δέκα χρόνια από το θάνατό του και πολύ περισσότερα από τότε που οι εμπνεύσεις του βγήκαν για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας, ο Καρλ Μπαρκς συνεχίζει να γοητεύει μέσα από τις περιπέτειες του Ντόναλντ, του θείου Σκρουτζ, του Χιούι, του Λιούι, του Ντιούι και των υπόλοιπων αγαπημένων ηρώων του Ντίσνεϊ. Το Cobrasports.gr αποτείνει φόρο τιμής στον Παπιάνθρωπο μέσα από ένα σπέσιαλ αφιέρωμα, όπου και ο πλέον αδαής θα διαπιστώσει γιατί αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους στην ιστορία των κόμικς.

 

Η μοναδική καλλιτεχνική σφραγίδα του Μπαρκς

Οι ιστορίες του Μπαρκς γράφτηκαν με τέτοια αίσθηση ευθύνης και σοβαρότητας, που οι κριτικοί άργησαν πάρα πολύ να ανακαλύψουν το βαθύτερο νόημα που περιείχαν. Η εξοικείωσή του με τους χαρακτήρες και τα θέματα που αποτύπωνε στο χαρτί ήταν τέτοια που θαρρεί κανείς ότι διακρινόταν από μια μουσική, σχεδόν, τελειότητα! Τυχαίο; Αν λάβουμε υπόψη μας αυτό που ο ίδιος ισχυριζόταν, ότι δηλαδή «Η σύνθεση μιας ιστορίας είναι σαν να γράφεις μουσική. Πρέπει να πιάνεις τον ρυθμό και να κάνεις την ιστορία να κυλάει από μόνη της» σίγουρα όχι! 
Η αχαλίνωτη φαντασία και η μαστοριά στη δομή κάθε ιστορίας του συνοδεύονταν από… τελειομανία: «Επεξεργαζόμουν ξανά και ξανά το σενάριο και τα σχέδια μέχρι να πετύχω το καλύτερο που θα μπορούσα» υποστήριζε συχνά-πυκνά ο άνθρωπος που μπόρεσε να κάνει τα κόμικς ένα ζωντανό μορφωτικό εργαλείο σε μια εποχή που η τηλεόραση έμπαινε στα σπίτια σε ρυθμούς πολυβόλου.

donald duckΑκόμα κι αυτό το «μαγικό κουτί», εκείνα τα χρόνια, ο Μπαρκς το ξεπέρασε. Άλλωστε, η μόνη αντίδραση που μπορεί να προκαλέσει η τηλεόραση στον θεατή είναι να τον κάνει να «απορροφήσει» τις εικόνες που προβάλλει γρήγορα σαν αστραπή, ενώ οι σελίδες των κόμικς επιτρέπουν στον αναγνώστη να συλλογιστεί λιγάκι τις λέξεις και τις εικόνες που βλέπει και να… ελέγξει κάπως την κατάσταση. Στην περίπτωση του Μπαρκς η… κατάσταση ήταν από κάθε άποψη υπό έλεγχο! Ο ίδιος επέμενε ότι έγραφε απλά «ψυχαγωγικές ιστορίες που σε βοηθούν να ξεφύγεις από την πραγματικότητα», αλλά ο χρόνος απέδειξε ότι αντιμετώπισε με περίσσεια μετριοφροσύνη τα έργα του.

Ιδού -για παράδειγμα- τι έχει πει για τον μεγάλο δημιουργό ο διάσημος Αμερικανός σκηνοθέτης Τζορτζ Λούκας: «Οι ιστορίες του Μπαρκς είναι συν τοις άλλοις πάρα πολύ κινηματογραφικές. Έχουν ξεκάθαρη αρχή, μέση και τέλος και λειτουργούν σε σκηνές, αντίθετα με πολλά εικονογραφημένα περιοδικά και βιβλία. Πιστεύω ότι ο λόγος που οι ιστορίες αυτές αντέχουν στο χρόνο και έχουν τέτοια διεθνή απήχηση, είναι κυρίως η δύναμή τους, είναι ωραίες ιστορίες, οι οποίες διαθέτουν χαρακτηριστικά που ο αναγνώστης μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει. Ευστροφία, ακεραιότητα, αποφασιστικότητα, τόλμη, αγάπη για την περιπέτεια και αίσθηση του χιούμορ». Αξίζει να σημειωθεί ότι Λούκας μαζί με τον Στήβεν Σπίλμπεργκ (σ.σ. κι αυτός μεγάλωσε διαβάζοντας τις ιστορίες του Μπαρκς) δανείστηκαν από τον «Δρόμο για την Τσιμπόλα» (σ.σ. ένα από τα κλασικά αριστουργήματα του Παπιάνθρωπου) την ιδέα για την παγίδα που άθελά του ενεργοποιεί ο Ιντιάνα Τζόουνς στις πρώτες σκηνές της ταινίας «Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού»!

Η πολυσύνθετη υπόθεση των έργων του, τα οποία γίνονται αντικείμενο μελέτης σε πανεπιστήμια όλου του κόσμου ακόμα και σήμερα, είναι αυτή που τα διατηρεί φρέσκα και ζωντανά όσος καιρός κι αν περάσει. Η ποιότητα, εξάλλου, της δουλειάς του τον έκανε σύντομα γνωστό στο ευρύ κοινό, ξεφεύγοντας από την ανωνυμία των άλλων δημιουργών, ενώ πίσω από τα ξεκαρδιστικά γκαγκ ξετυλίγονται φιλοσοφικά ερωτήματα για τη σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία, αλλά και για την αλαζονεία και το κυνήγι της επιτυχίας.

Επιπλέον, το σκίτσο του Καρλ Μπαρκς χαρακτηρίζεται από μια θαυμαστή λιτότητα και μια σπάνια αφαιρετικότητα, στοιχεία που συνοδεύονται από μικρές λεπτομέρειες στο δεύτερο πλάνο, οι οποίες συμπληρώνουν ιδανικά το κεντρικό θέμα του καρέ, συνθέτοντας έτσι ένα… θεότρελο σκηνικό! Επικεντρώνοντας στην απόδοση της κίνησης ή της έκφρασης των προσώπων, το κατά τα άλλα λιτό σκίτσο του Μπαρκς πραγματικά έσφυζε από ζωή, αφού σε δεύτερο πλάνο υπήρχε ένας ολόκληρος κόσμος από αλλοπρόσαλλες φιγούρες, αστεία ζώα και πλήθος άλλων αλλόκοτων αντικειμένων!

Με το πέρασμα του χρόνου, ο Παπιάνθρωπος μπόρεσε να κάνει κάτι που ελάχιστοι ίσως καλλιτέχνες του είδους του έχουν πετύχει: να συνδυάσει το ρεαλιστικό με το φανταστικό στοιχείο, να προσδώσει στις ιστορίες του πλούτο όσον αφορά στους χαρακτήρες, στη γλώσσα, στην πλοκή και στις περιγραφές, στοιχεία που χαρακτηρίζουν την αληθινή λογοτεχνία. Το προσωνύμιο «ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν των κόμικς» που τον συνοδεύει σαφώς και του ταιριάζει απόλυτα!


«Πενία τέχνας κατεργάζεται»

donald duckΤο 1942 κι ενώ δούλευε στο Στούντιο του Ουώλτ Ντίσνεϊ γράφοντας ιστορίες για κινούμενα σχέδια (σ.σ. συνεργάστηκε σε όλα τα καρτούν με πρωταγωνιστή τον Ντόναλντ -περίπου 40 συνολικά- αρχής γενομένης από το 1936), ο Μπαρκς συνεργάστηκε με τον συνάδελφό του, Τζακ Χάννα, για να φτιάξουν το πρώτο βιβλίο κόμικ με τον Ντόναλντ Ντακ.

Λίγο μετά παραιτήθηκε και μετακόμισε σε ένα αγρόκτημα στα ανατολικά του Λος Άντζελες, ψάχνοντας δουλειά σχεδιαστή ως ελεύθερος επαγγελματίας. Δεν έφυγε τόσο γιατί προτιμούσε να στραφεί στο χώρο του κόμιξ, όσο επειδή επιθυμούσε να ξεφύγει από ένα περιβάλλον το οποίο ποτέ δεν συμπάθησε ιδιαίτερα.

Όντας, εκ φύσεως, άνθρωπος που του άρεσε να δουλεύει μόνος του, αλλά και εξαιτίας των προβλημάτων με την ακοή του (σ.σ. εμφανίστηκαν σε ηλικία 12 ετών και αργότερα φόρεσε ακουστικά βαρηκοΐας) ήταν πάντοτε κάπως απομονωμένος από τους άλλους. «Καθόταν σκυμμένος πάνω από το τραπέζι του κι όταν πήγαινες να του μιλήσεις, σε έκανε να καταλάβεις ότι ίσως να ήταν πιο εύκολο και για εκείνον και για σένα να μην το κάνεις» θυμάται ένας από τους συναδέλφους του. 

Τελικά, ο Μπαρκς έγινε μόνιμος συνεργάτης με την εκδοτική επιχείρηση Western Publishing, όπου σχεδίαζε ιστορίες με πρωταγωνιστή τον Ντόναλντ Ντακ. Ήταν ο μοναδικός σχεδιαστής που πήρε τόσο ζεστά τη δουλειά του. Εκείνη την εποχή, η φιλοδοξία των σχεδιαστών ήταν να διακριθούν στο χώρο των καρτούν ή των εφημερίδων γράφοντας στριπ. Για κείνον, όμως, τα κόμικς αποτελούσαν το ιδανικό μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης. Εκεί έδωσε τον καλύτερό του εαυτό, αφήνοντας πίσω τις κακουχίες και τις ατυχίες του παρελθόντος.

Μιλάμε, άλλωστε, για έναν άνθρωπο ο οποίος ήρθε στον κόσμο σ’ ένα «σταροχώραφο», όπως συνήθιζε να αποκαλεί το αγρόκτημα του πατέρα του, Ουίλιαμ Μπαρκς, ενός πάμφτωχου αγρότη με ολλανδική καταγωγή, που έμεινε ορφανός και, παιδί ακόμα, άφησε την πατρίδα του, το Μισούρι, ταξιδεύοντας λαθρεπιβάτης στα τραίνα με προορισμό την Καλιφόρνια. Η μητέρα του Μπαρκς, Αρμίντα Τζόνσον (σ.σ. είχε σκοτσέζικες ρίζες, ενώ απεβίωσε όταν εκείνος ήταν 15 ετών), αναγκάστηκε να μείνει πίσω στο Μισούρι για να φροντίζει τους ανάπηρους γονείς της ως τον θάνατό τους. Η αφοσίωσή του στο σκίτσο, αποτελούσε ουσιαστικά τη μοναδική διέξοδό του από τη δύσκολη οικονομική του κατάσταση.

Και μολονότι η αφοσίωση αυτή στάθηκε αιτία για να διαλυθεί ο πρώτος του γάμος («Η γυναίκα μου», έλεγε ο ίδιος, «δυσανασχετούσε όταν με έβλεπε να περνώ όλα τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα στο σπίτι σχεδιάζοντας γελοιογραφίες») έμελλε να τον οδηγήσει στο δρόμο της επιτυχίας. Έχοντας βιώσει συν τοις άλλοις το τρομερό οικονομικό κραχ της εποχής, αφού έχασε τη δουλειά του σε ένα εργοστάσιο που κατασκεύαζε κιβώτια στο Όρεγκον, πήρε την απόφαση να ασχοληθεί αποκλειστικά με την τέχνη του σκίτσου, μην έχοντας κι άλλη επιλογή!


Η λογοκρισία και… ο θείος Σκρουτζ

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Μπαρκς δεχόταν συχνά ισχυρές πιέσεις ώστε να ευθυγραμμιστεί με τις κρατούσες, κατά καιρούς, ηθικές αρχές. Τη δεκαετία του ’50 μάλιστα οι εκδότες του παρέμβαιναν αποφασιστικά στη δουλειά του. Χαρακτηριστικά, το 1953, αφαιρέθηκε ένα περιστατικό από μια περιπέτεια που είχε φτιάξει για τον θείο Σκρουτζ, γιατί θεωρήθηκε ανάρμοστο από πλευράς θείου Σκρουτζ να απαγάγει ένα από τα κορίτσια του σαλούν! Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι εκδότες προτίμησαν να μη δημοσιεύσουν μια ιστορία με τον Ντόναλντ στην οποία άρχισε να τσακώνεται έντονα με έναν αντιπαθέστατο πελάτη, ενώ μοίραζε το γάλα! 

Εξάλλου, είχε ήδη διαρρεύσει στον Μπαρκς ότι υπήρχαν αντιδράσεις από γονείς για τις ιδιαίτερα ανταγωνιστικές σχέσεις ανάμεσα στον Ντόναλντ και τα ανίψια του. Αντιμέτωπος με όλους αυτούς τους περιορισμούς και τη λογοκρισία, ο Μπαρκς άρχισε να ξαναγράφει από την αρχή αρκετές από τις παλιότερες ιστορίες του, κάτι που εν τέλει μόνο κακό δεν του έκανε, αφού τελειοποίησε δουλειές που ήταν ούτως ή άλλως καλές.

Ο ίδιος είχε παραδεχτεί ότι «Δεν ήμουν ιδιαίτερα εξοικειωμένος με τον Κώδικα των Κόμικς. Μετά από χρόνια κι αφού είχαν προηγηθεί λάθη δικά μου ανακάλυψα ότι υπήρχε ένας κατάλογος από απαγορευμένα θέματα, θέματα, δηλαδή, ταμπού. Για παράδειγμα δεν μπορούσες να χρησιμοποιήσεις τη λέξη “σκοτώνω” ούτε να χειριστείς ένα πιστόλι με επικίνδυνο τρόπο. Απαγορεύονταν τα δηλητήρια, οι αρρώστιες και οι αναπηρίες. Βέβαια, έχοντας δουλέψει έξι χρόνια στο τμήμα συγγραφής ιστοριών στο Στούντιο του Ντίσνεϊ, είχα αφομοιώσει αρκετά αυτά τα πρέπει και δεν πρέπει».

Εκτός από τη λογοκρισία, ένα άλλο ζήτημα που είχε προκύψει αφορούσε στις περικοπές της τελευταίας στιγμής λόγω διαφημίσεων. Η λύση ήταν απλή! Ο Μπαρκς μάθαινε έγκαιρα πόσες διαφημίσεις θα έμπαιναν στο περιοδικό και φρόντιζε να γράψει μια ιστορία που θα χωρούσε αν και κάποιες φορές το ψαλίδισμα αποδεικνυόταν αναπόφευκτο!
Παρά τα νέα οικογενειακά προβλήματα (σ.σ. η δεύτερη σύζυγός του είχε… αδυναμία στο αλκοόλ και ο γάμος του άρχισε να διαλύεται), το έργο του άρχιζε να γνωρίζει ολοένα και μεγαλύτερη επιτυχία. «Όταν δεν ήμουν απασχολημένος με ομηρικούς καυγάδες, οι δημιουργικοί μου χυμοί έρεαν άφθονοι!» έλεγε ο ίδιος και πώς να μην τον πιστέψουμε, αφού εκείνο το διάστημα (αρχές δεκαετίας ’50) έγραψε μερικές από τις καλύτερες ιστορίες του!

Τότε ήταν μάλιστα που έχοντας συμπληρώσει μια δεκαετία δημιουργώντας ένα σωρό περιπέτειες με κεντρικό πρωταγωνιστή τον Ντόναλντ, ήρθε η σειρά του Σκρουτζ Μακ Ντακ να διαπρέψει, ένας ήρωας με τον οποίο ο Μπαρκς έχει συνδέσει το όνομά του περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο. Στα 1952, όταν ο θείος Σκρουτζ απέκτησε το δικό του περιοδικό, ο Μπαρκς άφησε τη θέση του στο περιοδικό «Ντόναλντ Ντακ» σε άλλους σχεδιαστές και, σχεδόν ολοκληρωτικά, αφιερώθηκε στο νέο περιοδικό, γράφοντας την κεντρική ιστορία κάθε τεύχους μέχρι το 1967. Η δαιμόνια και έντονη προσωπικότητα του φιλάργυρου μεγιστάνα της Λιμνούπολης κέρδισε μονομιάς το αναγνωστικό κοινό.

Αν αναρωτηθεί κανείς το «γιατί» η απάντηση που δίνει ο ίδιος ο Μπαρκς έχει ως εξής: «Ποτέ μου δεν αντιμετώπισα τον Σκρουτζ όπως αντιμετωπίζω εκείνους τους σύγχρονους εκατομμυριούχους που οφείλουν τα πλούτη τους -ή τουλάχιστον ένα μέρος του πλούτου τους- στην εκμετάλλευση του ιδρώτα των άλλων. Προσπάθησα να δείξω, εντελώς συνειδητά, ότι ο Σκρουτζ δημιούργησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του την εποχή που ο κόσμος μας δεν ήταν ακόμα τόσο πυκνοκατοικημένος, τότε που μπορούσε κανείς να ξεκινήσει να κάνει την τύχη του και να γυρίσει πίσω ζάπλουτος». Η φιλαργυρία του θείου Σκρουτζ προκαλούσε άφθονο γέλιο, όμως ποτέ δεν επηρέασε αρνητικά την εικόνα που είχαν οι άλλοι γι’ αυτόν. Ατάκες όπως «Πώς μου αρέσει να κολυμπάω στα χρήματά μου σαν δελφίνι!» ή «Πώς μου αρέσει να σκάβω λαγούμια σ’ αυτά σαν τυφλοπόντικας!» έγραψαν ιστορία, μετατρέποντάς τον στον πιο αγαπητό γερο-τσιγκούνη του κόσμου!

Και επειδή «πίσω από κάθε πετυχημένο άντρα κρύβεται πάντα μια δυναμική γυναίκα», όλο αυτό το διάστημα ο Μπαρκς είχε δίπλα του την τρίτη σύζυγό του, τη σκιτσογράφο Μάργκαρετ Ουίνφρεντ Ουίλλιαμς (γνωστή ως Γκάρε), που παντρεύτηκε το 1954 και η οποία του έδινε χείρα βοηθείας στις ιστορίες του μα πάνω την απαιτούμενη ηρεμία για να μπορέσει να είναι παραγωγικός.


ΤΑΔΕ ΕΦΗ, ΚΑΡΛ ΜΠΑΡΚΣ

«Πάντα έβλεπα τα παπιά σαν καρικατούρες ανθρώπων»

«Ο Ντόναλντ είναι ο αγαπημένος μου ήρωας γιατί μου θυμίζει τον εαυτό μου, τους φίλους μου, τους γείτονες, όλους γύρω μου!»

«Δεν ήταν η μεγαλοφυΐα ή ένα υπερφυσικό ταλέντο, που έκαναν αυτές τις ιστορίες καλές. Ήταν η υπομονή κι ένα μεγάλο καλάθι αχρήστων»

«Μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες στον χειρισμό των ηρώων είναι πώς θα αντιδράσει καθένας τους σε μια συγκεκριμένη κατάσταση. Από αυτή την άποψη ο θείος Σκρουτζ είναι αρκετά εύκολος: θα διαλέξει τον πιο φτηνό για να αντιμετωπίσει μια έκτακτη κατάσταση»

«Η αναγνώριση είναι υπέροχη αρκεί η ανταμοιβή να είναι αρκετά υψηλή ώστε να ξεπληρώνει την απώλεια της ιδιωτικής ζωής και την ελευθερία της έκφρασης»

«Πάντα προσπαθούσα να γράψω ιστορίες που θα ήθελα να αγοράσω»


«Στο γενεαλογικό μου δένδρο δεν υπάρχει ούτε ένας σχεδιαστής κόμικς. Δεν υπάρχουν ούτε καλλιτέχνες, ούτε συγγραφείς απ’ όσο γνωρίζω. Είμαι ο καρπός κάποιας μετάλλαξης που συνέβη κάποια στιγμή» 

«Όσον αφορά στον Σκρουτζ συνειδητοποίησα ότι είχα δημιουργήσει ένα χαρακτήρα που θα μπορούσα να τον εξελίσσω επί χρόνια. Ήταν σαν ένα νεαρό φυτό που αναπτυσσόταν συνεχώς ξεδιπλώνοντας φύλλα των χιλίων δολαρίων»

 

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Καρλ Μπαρκς γεννήθηκε στις 27/3/1901 και πέθανε σε ηλικία 99 ετών, στις 25/9/2000 από λευχαιμία. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Κλάιντ. Σε ηλικία 15 ετών παράτησε το σχολείο για να βοηθάει τον πατέρα του στην οικογενειακή τους φάρμα στο Μέριλ του Όρεγκον, καθώς τα εργατικά χέρια ήταν λιγοστά λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Όταν τελείωσε ο πόλεμος, ο Μπαρκς έζησε για δύο χρόνια στο Σαν Φρανσίσκο, όπου δούλεψε σε τυπογραφείο, αλλά τα ελάχιστα χρήματα που κέρδιζε, τον ανάγκασαν να επιστρέψει στο αγρόκτημα και να δοκιμάσει να γίνει αγρότης, χωρίς όμως επιτυχία. «Κάθε φορά που επιχειρούσα να σπείρω σιτάρι, πατάτες ή κάτι άλλο, έπεφτε ξηρασία» θυμάται ο ίδιος.

Το 1923 πήγε να γίνει ξυλοκόπος, τα επόμενα έξι χρόνια εργάστηκε σε ένα σταθμό επισκευής τραίνων στο Ρόουζβιλ της Καλιφόρνιας, αλλά η πολύ σκληρή δουλειά τον έστρεψε αποκλειστικά στο σχέδιο, ώσπου στα τέλη της δεκαετίας του ’20 άρχισε να συνεργάζεται ως γελοιογράφος με χιουμοριστικά περιοδικά.

Το 1935 πέρασε την πόρτα του Στούντιο του Ντίσνεϊ και από το 1942 έως το 1967 αφιερώθηκε αποκλειστικά στη συγγραφή και στο σχεδιασμό ιστοριών της οικογένειας των Ντακ. Το 1973 αποσύρθηκε οριστικά από το χώρο των κόμικς.

 

TRIVIA

  • Το ενδιαφέρον του Μπαρκς για το σχέδιο γεννήθηκε όταν πήγαινε στο σχολείο στην Καλιφόρνια. Οι καρικατούρες πολιτικών που έφτιαχνε ένας συμμαθητής του, του είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση κι από τότε άρχισε μόνος του να φτιάχνει σκίτσα.
  • Όντας ήδη αυτοδίδακτος, επιχείρησε να ξεκινήσει μαθήματα σχεδίου δι’ αλληλογραφίας, αλλά εγκατέλειψε μετά από μόλις τέσσερα μαθήματα! Όπως έχει πει ο ίδιος: «όταν χιόνιζε και έκλειναν οι δρόμοι, μπορεί να περνούσαν δύο και τρεις εβδομάδες μέχρι να μπορέσω να πάω στο ταχυδρομείο».
  • Όταν πρωτοπήγε στο Στούντιο του Ντίσνεϊ του ανέθεσαν να σχεδιάζει τα γεμίσματα, μια θέση η οποία ήταν η κατώτερη βαθμίδα στην ιεραρχία ενός στούντιο κινουμένων σχεδίων! Πολύ σύντομα, όμως, τον τοποθέτησαν στο τμήμα σεναρίων κι αυτή η μετάθεση ήταν η αρχή της μακρόχρονης σταδιοδρομίας του.
  • Ο Μπαρκς αναζητούσε συχνά την έμπνευσή του στις σελίδες του Natonial Geographic.
  • Πριν αποχωρήσει από το Στούντιο Ντίσνεϊ είχε σχεδιάσει τις μισές σελίδες της πρώτης εικονογραφημένης ιστορίας με ήρωα τον Ντόναλντ Ντακ (σ.σ. πρόκειται για το «Χρυσάφι των Πειρατή»), που κυκλοφόρησε το 1942.
  • Το πρώτο κόμικ που σχεδίασε ήταν το «Pluto saves the ship» το 1942, πολύ πριν δημοσιευτεί το «Χρυσάφι του Πειρατή».
  • Έχει παραδεχτεί ότι την εικόνα του ατζαμή και άτυχου στις δουλειές Ντόναλντ την εμπνεύστηκε από τις δικές του κακοτυχίες στον εργασιακό βίο!
  • Η διάρκεια της ενασχόλησής του με την οικογένεια των Ντακ (σ.σ. 25 χρόνια) συνιστά κάτι το μοναδικό για το χώρο των κόμικς, αφού ελάχιστοι άλλοι σχεδιαστές είχαν την ευκαιρία -ή και την επιθυμία- να αφιερωθούν σε ένα τόσο περιορισμένο αντικείμενο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
  • Εμπνεύστηκε τον Σκρουτζ Μακ Ντακ το 1947 από τον Εμπενίζερ Σκρουτζ της «Χριστουγεννιάτικης Ιστορίας» του Καρόλου Ντίκενς.
  • Τα κόμικς όπου πρωτοεμφανίστηκαν οι ιστορίες του συμπεριλαμβάνονται σε ακριβές εκδόσεις για συλλέκτες, ενώ πολλές από αυτές είναι δυσεύρετες σε οποιαδήποτε τιμή.
  • Η υψηλότερη αμοιβή που είχε πάρει ποτέ για μια ιστορία που είχε γράψει και σχεδιάσει ήταν 46 δολάρια και 50 σεντς τη σελίδα. Αντίθετα, οι ελαιογραφίες του Μπαρκς με θέμα τις περιπέτειες της οικογένειας Ντακ απέκτησαν γρήγορα τεράστια αξία (σ.σ. ένας από τους παλαιότερους πίνακές του πουλήθηκε έναντι 30.000 δολαρίων!), ένδειξη της απήχησης που είχε το έργο του στους αναγνώστες.
  • Το 1963 έχασε την πρώτη του κόρη, Πέγκυ, από καρκίνο.
  • Αν και… Παπιάνθρωπος, ο Μπαρκς έχει γράψει μια ιστορία με ήρωα τον Μίκυ (σ.σ. «Ο Γρίφος του Κόκκινου Καπέλου»), την οποία, όπως έχει ομολογήσει: «την είχα ξεχάσει εντελώς! Παρατηρώντας, όμως, προσεκτικά τα σκίτσα, μπόρεσα να αναγνωρίσω το στιλ και τη γραμμή μου. Άλλωστε και οι αποδείξεις πληρωμής αποδεικνύουν ότι εγώ είχα σχεδιάσει αυτή την ιστορία!».
  • Έχει σχεδιάσει μια ιστορία με τον Μπαγκς Μπάνυ και τον Πόρκυ Πιγκ (σ.σ. «Porky of the Mounties» το 1944), αλλά αισθάνθηκε ότι οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες δεν του ταίριαζαν και δεν συνέχισε.
  • Στις 30 Αυγούστου του 1981 ανακαλύφθηκε αστεροειδής στον οποίο δόθηκε η ονομασία «Καρλ Μπαρκς» καθότι, όπως του ανακοινώθηκε, «στις ιστορίες του έχει δώσει έμφαση στις εξερευνήσεις και στις ανακαλύψεις, ενώ συχνά αναφέρεται σε διαστημικές περιπέτειες, δορυφόρους και μικρούς πλανήτες»!
  • Το 1991 ανακηρύχθηκε σε Θρύλο του Ντίσνεϊ σε μια ειδική λαμπρή τελετή που έλαβε χώρα στο Στούντιο Ντίσνεϊ.
  • Στην πόλη Αλμέρε της Ολλανδίας έχει δοθεί το όνομά του σε μια οδό προς τιμή του (Carl Barksweg)!
  • Σήμερα, ως κυριότερος συνεχιστής του έργου του θεωρείται ο Αμερικανός Ντον Ρόσα, δημιουργός, μεταξύ άλλων, του επικού έργου «Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ».


ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΝΟΗΣΕ

Σκρουτζ Μακ Ντακ (1947)

Γκαστόνε Γκάντερ (1948)

Κύρος Γρανάζης (1952)

Γλόμπος (1956)

Μάτζικα Ντε Σπελ (1962)

Μουργόλυκοι (1951-μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90 γνωστοί ως Λύκοι)

Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης (1956)

Τζον Ρόμπαξ (1961)

Ξάδελφος Πασχάλης (1937)

Κύριος Τζόουνς (1944)

Έηπριλ, Μαίυ και Τζουν (1953)

«Χρυσή» Γκόλντυ (1953) 

Μικροί Εξερευνητές (1951)

 

 

 Διαβάστε ακόμα...

COBRA CLASSICS

ΜΕΛ ΓΚΙΜΠΣΟΝ
ARTicles-ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

ΜΕΛ ΓΚΙΜΠΣΟΝ
Ο «πρωτόγονος» του Χόλιγουντ

Η αμαυρωμένη δημόσια εικόνα του Μελ Γκίμπσον θαρρεί κανείς πως ξεπήδησε σαν ένα σίκουελ των ταινιών που σκηνοθέτησε. Ο άνθρωπος με το γαλάζιο βλέμμα έφτασε να γίνει… «Ο άνθρωπος χωρίς πρόσωπο», σηκώνοντας τα τελευταία χρόνια το δικό του «σταυρό του μαρτυρίου», όπως κατέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τα βασανιστήρια του Ιησού στα «Πάθη του Χριστού»

Περισσότερα...
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΛΤΑΜΠΑΣΗΣ
ARTicles-ΘΕΑΤΡΟ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΛΤΑΜΠΑΣΗΣ
«Μου αρέσει η αναγνωρισιμότητα και… ο Άρης!»

Αν σας περιέγραφα έναν άνθρωπο λέγοντάς σας πως είναι εκκολαπτόμενος μηχανολόγος μηχανικός, ασχολείται με τη μπάλα, την αλητεία και ακουμπά στο παραδοσιακό αρχέτυπο του «τι εστί ανήρ» σίγουρα το μυαλό σας δε θα πήγαινε στον Θανάση Τσαλταμπάση!

Περισσότερα...
SCORPIONS
ARTicles-ΜΟΥΣΙΚΗ

SCORPIONS
Rocked us like a hurricane!

Είναι οι μπαλάντες των πρώτων μας ερώτων και το rock της εφηβείας μας. Οι ήχοι των Scorpions μεγάλωσαν γενιές και γενιές, με τον ίδιο εμφατικό τρόπο και συνέπεια. Το θρυλικό συγκρότημα από τη Γερμανία που για 45 χρόνια μας… ρόκαρε σαν ανεμοστρόβιλος και μας έμαθε να αγαπάμε, να επαναστατούμε και να ταξιδεύουμε με τη μουσική, έκανε πια τον κύκλο του στην σκηνή.

Περισσότερα...

HUNGRY EYES


Firmani haberi manonthetop
ΛΑΚΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ-ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ – ΠΟΛΟ
ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΚΟΥ – ΒΟΛΕΪ
ΑΛΒΙΝ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ - ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
ΣΤΕΒΗ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΠΟΛΟ
ΣΤΑΘΗΣ ΖΑΜΠΟΥΝΗΣ - ΧΑΝΤΜΠΟΛ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ - ΜΠΑΣΚΕΤ
ΕΥΑ ΧΑΝΤΑΒΑ - ΒΟΛΕΪ
ΜΑΙΡΗ ΛΕΟΠΟΥΛΟΥ - ΤΑΕ ΚΒΟΝ ΝΤΟ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
  • ΑΣΤΕΡΙΞ: Ο αρχηγός των (τρελών) ατάκτων!
  • SPAWN: Ο καταραμένος αντι-ήρωας
  • THOR: Ο Θεός του Κεραυνού
  • ΛΟΥΚΙ ΛΟΥΚ: Ο μοναχικός ήρωας της άγριας Δύσης
  • BATMAN: Ο σκοτεινός ιππότης
  • ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ: Το κοσμαγάπητο ποντίκι!
  • ΑΛΑΝ ΜΟΥΡ: Ο «Θεός των κόμιξ»
  • CAPTAIN AMERICA: Ο ήρωας του αμερικάνικου ονείρου
  • ΠΟΠΑΫ: Ο ναυτικός με το υπερόπλο… σπανάκι!
  • X-MEN: «Χ» στο ρατσισμό!

Basket World

ICT Consulting

  Γιώργος Μπακόλας

 PHOTOSTORY



TV SPORTS


ΜΠΑΣΚΕΤ
20:00 (NEΡΙΤ)
Νεπτούνας-Ολυμπιακός
20:30 (Novasports 6)
Τσεντεβίτα-ΤΣΣΚΑ Μόσχας
21:15 (Novasports 2-HD2)
Μπάγερν Μονάχου-Αρμάνι Μιλάνο
21:30 (Novasports 3)
Λαμποράλ Κούτσα-Γαλατάσαραϊ
21:45 (Novasports 4)
Μπαρτσελόνα-Τούροβ
21:45 (Novasports 4)
Μπαρτσελόνα-Τούροβ
21:45 (Novasports 7)
Ουνικάχα Μάλαγα-Λιμόζ



sentinel security

Continental

AVEC

 

 

 

 

 

 

 

Nikiana

 


Hotel Athens

 

 

 

aclmedia

hpeiros

 

 

 

 



pmp